Fourier Dönüşümü Aracı (FFT)
Deney verilerinin spektrumunu görmeye yarayan bir araçtır. Önce aşağıya veriyi yapıştırın (veya bir dosya seçin), ardından «Dönüştür» düğmesine basın.
Veri girişi
Ayarlar
Sonuç
Dönüştürdükten sonra sonuçlar burada görünür
Tepeler
Tepe bulunamadı (eşiği düşürün)
Sayısal tablo
Ters dönüşüm
Dönüşüm tanımları
Simgeler: N = veri noktası sayısı, M = dönüşüm noktası sayısı (sıfır doldurmadan sonra), Δt = örnekleme aralığı, w[n] = pencere, y[n] = ön işlemden sonraki veri. Faz, ilk örneği (n = 0) zaman 0 kabul ederek referanslanır.
Ön işleme (bu sırayla): ortalamayı çıkarma x'[n] = x[n] − mean(x) → pencere x''[n] = w[n]·x'[n] (yalnızca N gerçek veri noktası) → sıfır doldurma (sona M − N adet 0 eklenir). S = Σ w[n].
İleri dönüşüm: X[k] = Σ_{n=0}^{M−1} y[n]·exp(−i·2π·k·n / M) (katsayı yok; NumPy ve MATLAB’daki fft ile aynı)
Ters dönüşüm: x[n] = (1/M) Σ_{k=0}^{M−1} X[k]·exp(+i·2π·k·n / M)
Frekans: Δf = 1/(M·Δt), f[k] = k·Δf, ω[k] = 2π·f[k]. Tek taraflı: k = 0…floor(M/2); iki taraflı: fftshift sırası.
Normalizasyon açık: X~[k] = g·X[k]/S (g = 2: tek taraflı DC ve Nyquist dışındaki bileşenler, g = 1: diğerleri). Kapalı: X~[k] = X[k]. Genlik = |X~|, faz = atan2(Im, Re), güç = genlik².
dB: 20·log10(genlik / ref). ref = 1; «En büyük değeri 0 dB yap» açıkken ref = en büyük genlik.
Tepeler: tek taraflı ve normalize edilmiş genliklerde, komşularından büyük olan tepelerden en büyük değerin belirtilen % değerine eşit veya üstünde olanlar, yakın tepeler (pencerenin ana lob genişliği kadar) hariç tutularak büyükten küçüğe en fazla 10 adet gösterilir. Frekanslar log-parabolik aradeğerlemeyle bulunur.
Pencereler (n = 0…N−1, θ = 2πn/N; kosinüs toplamı pencereleri periyodik, üçgen ve Gauss pencereleri simetriktir):