Szybkie obliczenia zginania, rozciągania, ściskania, skręcania i uderzenia prętówPowrót na stronę główną
⚠ To narzędzie jest tylko uproszczonąsymulacją. Nie musi poprawnie przewidywać wszystkich zjawisk rzeczywistych (koncentracji naprężeń, zmęczenia, pełzania, początkowych imperfekcji przy wyboczeniu, połączeń, anizotropii, wpływu środowiska, temperatury i wilgotności, różnic między partiami, wad produkcyjnych itp.). Traktuj wyniki jako wartości orientacyjne przy decyzjach projektowych, a w ważnych zastosowaniach zawsze weryfikuj je doświadczeniami, badaniami i oceną ekspertów.
Jak korzystać Wprowadź po kolei ① kształt → ② materiał → ③ obciążenia („4 Podpory i obciążenia”). Następnie naciśnij „Oblicz” po prawej (potem każda zmiana danych powoduje automatyczne przeliczenie). Nie musisz otwierać „Ustawień zaawansowanych”.
1Kształt
mm
Upuść tutaj plik STL / OBJ lub kliknij, aby wybrać
Koryguje przechył tak, aby ściana utwierdzenia była prostopadła do osi pręta.
Zaawansowane: wpisz przechył ręcznie
°
°
°
Nie wczytano
2Materiał
% masowe
HB
Zaawansowane: właściwości materiału (uzupełniane automatycznie)
GPa
MPa
MPa
MPa
g/cm³
°C
°C
Zaawansowane: temperatura pracy i degradacja
°C
Tabela temperatur (opcjonalnie): jeden wiersz „temperatura, stosunek E, stosunek wytrzymałości” w każdej linii. Użyj „-”, jeśli stosunek wytrzymałości jest nieznany.
Jednolity współczynnik redukcji dla całego materiału (np. 0.8, aby założyć o 20% niższą wytrzymałość).
3Model niejednorodny (tylko w razie potrzeby; wybierz jeden)
mm
mm
°C
%
Warstwy są układane równolegle do ściany dolnej.
Zaawansowane: wykładnik wypełnienia, współczynnik wzoru, stosunki w kierunku warstw, wady
%
n i k są wartościami orientacyjnymi. Dostosuj je do wyników badań.
Oblicza kompozyt, w którym osnową jest „2 Materiał” powyżej, z dodatkiem wypełniacza.
wt%
Zaawansowane: współczynniki i właściwości wypełniacza
GPa
g/cm³
MPa
Współczynniki są szacunkami z podręczników. Sprawdź je pomiarami dla każdej pary osnowa–wypełniacz.
Użyj, gdy tylko niektóre odcinki różnią się sztywnością/wytrzymałością (do 3 odcinków). Dla nieużywanych odcinków ustaw początek i koniec na tę samą wartość.
Od (%)Do (%)Sztywność (E) stosunekWytrzymałość stosunek
Odcinek 1
Odcinek 2
Odcinek 3
Stosunki są mnożnikami względem części normalnej = 1 (0.7 dla 70% wytrzymałości).
4Podpory i obciążenia
N
%
N/mm
Zaawansowane: wiele obciążeń, zakres rozkładu, siła osiowa, moment skręcający
N
%
N
%
N
%
%
%
N
N·m
mm
mm
e: odsunięcie linii działania siły osiowej lub poprzecznej od środka ciężkości.
Zaawansowane: orientacja obiektu, kierunek obciążenia, jednostki położenia
°
°
°
Obroty są stosowane w kolejności X → Y → Z i wpływają na kierunek ciężaru własnego.
°
θ=0° wskazuje w dół od góry przekroju.
kg
mm
m/s
J
N
%
mm
G
ms
Zaawansowane: właściwości podłoża, opór powietrza, wzmocnienie dynamiczne, masa efektywna
Belka Eulera–Bernoulliego (odkształcenia postaciowe pominięte). Obowiązuje, gdy długość pręta jest co najmniej ok. 8 razy większa od wysokości przekroju (długość ÷ wysokość ≳ 8). Dokładna tylko wtedy, gdy przekrój zmienia się wzdłuż osi łagodnie (koncentracje naprężeń na uskokach nie są uwzględniane).
Ciężar własny jest obciążeniem rozłożonym z masy każdego przekroju; do zginania dodawana jest tylko jego składowa wzdłuż kierunku obciążenia θ (cosθ) (składowe poprzeczne i osiowe są pomijane). Nie jest uwzględniany w ocenie uderzenia ani w zestawieniu nośności.
Wszystkie obciążenia są przykładane proporcjonalnie i jednocześnie. Kryterium to początek uplastycznienia/pękania (materiały plastyczne: von Mises; kruche: maksymalne naprężenie główne; granice rozciągania i ściskania są ustawiane osobno).
Stała skręcania J jest liczona ze wzorów dla kół, elips, prostokątów i cienkich ścianek, metodą różnic skończonych (równanie Poissona) dla dowolnych przekrojów oraz przybliżeniem cienkościennego przekroju zamkniętego (Bredt) dla przekrojów pustych.
Przekroje niesymetryczne uwzględniają tylko zginanie w płaszczyźnie (skręcanie, zwichrzenie i środek ścinania są pomijane). Przy ściskaniu uwzględniane są obciążenie krytyczne wyboczenia (Euler/Johnson) i wzmocnienie drugiego rzędu.
To narzędzie jest uproszczoną symulacją i nie musi poprawnie przewidywać wszystkich zjawisk rzeczywistych.Traktuj wyniki jako wartości orientacyjne, a w ważnych zastosowaniach weryfikuj je badaniami i oceną ekspertów.
Wytrzymałość stali węglowej jest interpolowana z tabel według zawartości węgla (normalizowana / wyżarzana / walcowana na gorąco); wartości dla stali ulepszanej cieplnie to empiryczne przeliczenia z twardości. Przekroje wielomateriałowe zakładają idealne połączenie (ciągłe odkształcenie) między obszarami i pomijają naprężenia własne, odkształcenia hartownicze oraz mikrostrukturalne warstwy przejściowe. Polimery napełnione są szacowane regułą mieszanin i bardzo zależą od warunków formowania, orientacji i granicy faz.
Wartości materiałowe są typowe. W rzeczywistym projektowaniu zawsze uwzględniaj wartości z badań, współczynniki bezpieczeństwa, temperaturę/wilgotność, zmęczenie i koncentrację naprężeń.