Narzędzie do transformaty Fouriera (FFT)
Narzędzie do przeglądania widma danych eksperymentalnych. Wklej dane poniżej (lub wybierz plik), a następnie naciśnij „Transformuj”.
Wprowadzanie danych
Ustawienia
Wyniki
Wyniki pojawią się tutaj po wykonaniu transformacji
Piki
Nie znaleziono pików (obniż próg)
Tabela liczbowa
Transformacja odwrotna
Definicje
Oznaczenia: N = liczba punktów danych, M = liczba punktów transformacji (po dopełnieniu zerami), Δt = odstęp próbkowania, w[n] = okno, y[n] = dane po przetwarzaniu wstępnym. Faza jest liczona względem pierwszej próbki (n = 0) w chwili 0.
Przetwarzanie wstępne (w tej kolejności): odjęcie średniej x'[n] = x[n] − mean(x) → okno x''[n] = w[n]·x'[n] (tylko N rzeczywistych punktów danych) → dopełnienie zerami (dopisanie M − N zer). S = Σ w[n].
Prosta: X[k] = Σ_{n=0}^{M−1} y[n]·exp(−i·2π·k·n / M) (bez współczynnika; tak samo jak fft w NumPy i MATLAB)
Odwrotna: x[n] = (1/M) Σ_{k=0}^{M−1} X[k]·exp(+i·2π·k·n / M)
Częstotliwość: Δf = 1/(M·Δt), f[k] = k·Δf, ω[k] = 2π·f[k]. Jednostronne: k = 0…floor(M/2); dwustronne: kolejność fftshift.
Normalizacja włączona: X~[k] = g·X[k]/S (g = 2 dla przedziałów widma jednostronnego innych niż DC i Nyquista, w pozostałych przypadkach g = 1). Wyłączona: X~[k] = X[k]. Amplituda = |X~|, faza = atan2(Im, Re), moc = amplituda².
dB: 20·log10(amplituda / ref). ref = 1 lub ref = maksymalna amplituda, gdy włączona jest opcja „Ustaw maksimum na 0 dB”.
Piki: na podstawie jednostronnych, znormalizowanych amplitud, maksima lokalne o wartości co najmniej podanego % maksimum, z pominięciem pobliskich maksimów (w obrębie szerokości płata głównego okna), do 10 w kolejności malejącej. Częstotliwości są doprecyzowywane interpolacją logarytmiczno-paraboliczną.
Okna (n = 0…N−1, θ = 2πn/N; okna typu sumy cosinusów są okresowe, trójkątne i Gaussa są symetryczne):