بازگشت به صفحهٔ اصلی

ابزار تبدیل لاپلاس

تبدیل لاپلاس عددی داده‌های آزمایشی یا فرمول f(t) را در s = σ + iω مختلط محاسبه می‌کند.

ورودی

 

تنظیمات

تنظیمات پیشرفته
این زمان به‌عنوان t = 0 در نظر گرفته می‌شود
میانگین نزدیک ابتدا / انتها را کم می‌کند (ابتدا: وقتی پیش از اندازه‌گیری بخشی هموار وجود دارد؛ انتها: داده‌های میرایی که مقدار نهایی‌شان 0 نیست)
مقدار بزرگ‌تر اثر داده‌های بعدی را کم می‌کند
برای تبدیل وارون باید 0 باشد
حد تعیین‌شده با فاصلهٔ داده‌ها π/Δt است. مقادیر بزرگ‌تر بی‌معنی‌اند
نقاط بیشتر نتیجهٔ دقیق‌تری می‌دهد اما زمان بیشتری می‌برد
تعریف‌ها

نمادها: t[n]، x[n] = زمان‌ها و مقادیر ورودی؛ t₀ = زمان مرجع (پیش‌فرض: نقطهٔ اول)؛ τ[n] = t[n] − t₀؛ T = آخرین مقدار τ (طول داده)؛ s = σ + iω. واحد زمان فقط برای نمایش است و در محاسبات استفاده نمی‌شود.

تعریف: F(s) = ∫₀^∞ f(t)·e^(−s·t) dt (یک‌طرفه؛ داده‌های پیش از t₀ استفاده نمی‌شوند)

محاسبه (قاعدهٔ ذوزنقه‌ای): F(σ + iω) ≈ Σ w[n]·x[n]·e^(−σ·τ[n])·e^(−iω·τ[n]) (w[n] = میانگین فاصله‌های مجاور؛ در دو انتها نصف)

انتگرال فقط بازهٔ داده‌ها را پوشش می‌دهد (فراتر از آخرین نقطه 0 در نظر گرفته می‌شود). اثر برش حدود e^(−σT) است، بنابراین اگر σT برابر 5 یا بیشتر باشد کوچک می‌شود. σ «میرایی» است: هرچه بزرگ‌تر باشد اثر داده‌های بعدی کمتر می‌شود. هرچه ω بزرگ‌تر باشد، گام زمانی درشت Δt بیشتر بر نتیجه اثر می‌گذارد. زمان‌های با فاصلهٔ نایکنواخت هم پشتیبانی می‌شوند.

پیش‌پردازش: وقتی خط پایه انتخاب شود، میانگین 2% اول (یا آخر) داده‌ها (1 تا 50 نقطه) پیش از محاسبه کم می‌شود. جلو بردن زمان مرجع t₀ نقاط پیش از آن را کنار می‌گذارد.

تبدیل وارون: برای سیگنال‌های حقیقی و علّی، f(τ) ≈ e^(στ)·(2Δω/π)·Σ' Re F(σ + iω_k)·cos(ω_k·τ) (ω با فاصلهٔ یکنواخت از 0؛ در دو انتها نصف)